فاصله ها هيچ گاه نتوانستند عشق به تو را از من بگريند

 زماني که همه فکر مي کردندن 

نديدن و نبودنت در کنارم بستري براي بي وفايي فراهم مي کند

،، همیشه فکر میکردم دوستی و یا دوست داشتن با سلام شروع و با خداحافطی به پایان میرسه ،،

،، ساعت در انتظار نیمه شب بود و من رسیده بودم به جایی که انتظارش را داشتم ، تنها کاری که می توانستم سلام بود و دست دادن چون توان در آغوش گرفتنش را من نداشتم و اگر هم بود من نمیخواستم .

،، تازه با دیدنش احساس کردم که وارد دنیای شدم که هیچ وقت دوستش نداشتم و نمی خواستم وارد بشم ولی این بار ناخواسته میخواستم ادامه بدم

،، کلامی نگفت و حرفی نزد ولی تنها چیزی که من دوست داشتم بشنوم این بود که چرا و برای چی دوستش دارم  براستی چرا ؟؟

،، از خودم پرسیدم عاشق شدی

،، نمیدانم چون این کلمه را قبول ندارم ولی دوست دارم مال من باشد و در کنارم ،،

،، نمیدانم چرا ولی ساعت و زمان با من مسابقه میدادن ، که میدانم بهترین کار را می کنند ولی نمی خواستم باور کنم .

،، چون دوست داشتن را می شناسم ولی نمیدانستم چطوری باید بیان کنم ، شایدم اگه میخواستم بیان کنم نمی توانستم .                      ، درسته توانش در من نبود ،    

،، در زبان بی زبانی فهمیدم که کلام و سخن یکی است ، تنها چیزی که هیچ وقت فکرش را نمی کردم را شنیدم ........................... فردا میخوای بری چرا ؟؟

،، این چرا برای من فقط چرا نبود چون با اینکه نیمه شب بود و وقت خواب ولی افسوس که دگر خوابی نمانده بود که چشم ها به امید فردا بسته شود .

،، آن شب  به اندازه یک دقیقه گذشت تا دستی را در دستان خودم احساس کردم که وقتی نگاه کردم گقت ......................... در تمام این مدتی که اینجا پیش من بودی آرزو داشتم تا کلامی از تو بشنوم تا بگم چقدر دوستت داشتم و دارم ولی افسوس

،، ولی از خدا میخوام عمر من را گرفته و یک ثانیه به عمر پر احساس و محبت تو ............... کند

،، بدان که همیشه دوستت دارم و خواهم داشت  

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

از تمام دوستان

،، مشکی پوشان عاشق ،،

سپاسگزارم که من را در این مدتی که نبودم تنها نگذاشتن

من در بخش بعد از تمام این دوستان

سپاسگزاری می کنم