امیدوارم که سلامت باشین.

توی این بخش نمی تونم چیزی بنویسم جز اینکه ازتون بخوام که برای رامین عزیز دعا کنین که زودتر به جمع ما برگرده. چون این روزای آخر سال رو داره در بیمارستان طی می کنه.

چند روز پیش توی جاده با ماشین خودش تصادف کرده و الانم در بخش ویژه بستری هست.

از خدای خودم می خوام که هرچه زودتر سلامتی رو به رامین عزیز بده و بازم در کنار شما عزیزان در خانه مشکی پوشان عاشق کنار هم جمع بشیم و تمام روزهای غمبار گذشته را با خوبی های همدیگه جبران کنیم.

منو ببخشید اگه نتونستم با بیانی دیگه شما رو مطلع کنم.

 ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

تو باران را دوست داشتی و من صدای باران را.

باران می بارید. به دنبال قطره های باران دویدم، امید داشتم در نهایت به جایی برسم تا بتوانم تورا خشنود کنم...

دویدم و دویدم اما هر انچه که نزدیک تر می شدم قطره های باران بیشتر و بیشتر می شد و من نمی دانستم که جمع کردن تمام قطرات باران کاری محال است. امید داشتم که همه قطره ها باران ها را جمع کنم تا به تو هدیه کنم. باران را نشانه محبت و دوست داشتن نهادم. در خیالم خواستم با  بخشیدن تمام قطره های باران تورا خشنود کنم اما افسوس که تنها خیالی بود و زمان مجال انجامش را به من تنها نمی دهد..

 سخاوت را از آسمان آموختم و صبر را از زمین...

اینرا بدان که خواستم اما نشد.

دوست داشتنی تر از تمام ترنم های بهاری هستی....

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،